Cliëntverhalen 11 tot 20 van in totaal 76 verhalen.
Eindelijk vrij!!
Mijn leven: angst om over te geven, altijd. Ingewikkeld maar leefbaar. Maar ook heel vermoeiend…..ik wist overal iets negatiefs uit te halen en dat eerst te benoemen.
December 2008; ik zat al een poosje niet zo in mijn vel, ach dat hebben we allemaal wel eens dacht ik. Gewoon doorgaan (hoe herkenbaar?) en dan komt het vast wel weer goed. Maar zo tegen kerstmis aan kwam de man met de hamer. En dan geen lullig hamertje, nee, een MOKER. Ik wist niet wat er met me gebeurde. Ik voelde me lichamelijk ziek en in mijn hoofd…..ik dacht echt dat het nu zou gebeuren….zo voelt het dus als je gek wordt......
BEKLEMMENDE BENAUWDHEID & ANGST VOOR WATER.
Op 22 juni kwam ik voor het eerst in de praktijk van
Marieke Pouwer in Doorwerth, en gelijk voelde ik me op mijn gemak bij haar.
Ik had allerlei klachten zoals hele erge benauwdheid, angstaanvallen en depressie en slikte oxazepam om rustig te worden.
Gelijk na onze eerste sessie voelde ik mij al iets beter en ging heel rustig bij haar weg, en thuis ben ik gelijk aan de slag gegaan met de ademhalingsoefeningen.
Elke keer als ik mij heel erg benauwd voelde deed ik de ademhalingsoefeningen.
.....
Mijn hyperventilatie verhaal…………………………
Dit was ik: 27 jaar, volop aan het genieten van het leven: feestjes, festivals, etentjes, weekendjes weg, 's avonds vaak weg naar vrienden en ook een superleuke fulltime baan.
Niks aan de hand zou je zeggen... Tot die ene dag in het najaar van 2008.
Ik was lekker spullen aan het inkopen in de Appie Heijn, want ik zou iemand te eten krijgen. Van het ene op het andere moment voel ik mezelf "wegglijden" alsof ik ging flauwvallen......
Wat moest ik bij een psycholoog?? Ik was toch niet gek??
Ik ben door
Astrid (therapeut Borne) gevraagd om mijn verhaal te vertellen voor de website.
Ik geloof dat ze dit al wel een half jaar geleden heeft gevraagd maar ik bleef het maar voor me uitschuiven. Gek eigenlijk, want inmiddels gaat het heel goed met mij. Misschien dat ik het daarom moeilijk vind om terug te kijken van hoe ver ik eigenlijk gekomen ben. Maar goed……..bij deze dus …….eindelijk………mijn verhaal.
Het is allemaal begonnen toen een vriend van mij zijn hand brak, ik was toen 19 jaar. We moesten naar het ziekenhuis en daar werd zijn hand recht gezet. Terwijl ik dit afgrijselijke geluid hoorde viel ik flauw......
Duizelig,beroerd allemaal rare dingen, ik begon me ondertussen zorgen te maken.
Nou moet het toch echt gebeuren dus hieronder een beknopte versie van de afgelopen 3 jaar.......
Beste mede Hyperventilanten ....
Na een jaar lang tegenstribbelen om mijn verhaal te schrijven moet het nu toch echt gebeuren,en kom er niet meer mee weg om het niet te doen.
Ik ben Erwin, nu 31 jaar en woon al bijna 9 jaar samen met nog steeds dezelfde vriendin.
Heb een lastige hond en 3 gekke katten en nog geen kids.
Mijn hyperventilatie begon 3 jaar geleden, wij waren bijna klaar met de complete verbouwing van ons net aangekochte jaren 30 huisje.
Toen ik met de laatste loodjes bezig was van de vloer werd ik duizelig en dit ging niet over na een paar dagen, maar stug door doen !!
we waren bijna een half jaar al dag en nacht bezig geweest en toen het bankstel er stond kon ik er direct in gaan liggen.
Slecht te pas... duizelig,beroerd allemaal rare dingen, begon me ondertussen zorgen te maken.
Naar de huisarts en die stuurde me met een paar pilletjes weer naar huis, .....
Het is heerlijk om me te voelen zoals ik me nu voel na de therapie.
Na mijn laatste behandeling is mij gevraagd om een stukje te schrijven voor de cliëntenverhalen. En dat is zo moeilijk, want ik ben nu klachten vrij. Voor de herinneringen van mijn klachten moet ik diep nadenken. Het is heerlijk om me te voelen zoals ik me nu voel. Elke dag sta ik op met zin in de dag. Nooit meer geworstel met de dag doorkomen. Ik heb gewoon weer plezier en veel meer energie. Ik doe de boodschappen. Als er door het gezin geschaatst wordt, doe ik mee en sta niet aan de kant of zelfs thuis op de bank. Ik leef weer......
Diagnose hyperventilatie
Nog steeds vind ik het ongelooflijk dat een verkeerde manier van ademhalen zoveel lichamelijke klachten kan veroorzaken en hoeveel impact dit op je leven kan hebben. De eerste klachten manifesteerden zich bij mij medio 2006 – een aantal maanden na de geboorte van mijn eerste kind. Ik was zo af en toe duizelig en licht in m’n hoofd. Maar verder stond ik er niet bij stil. .....
Paniek onder controle
Als jonge ambitieuze medewerker nam ik steeds iets teveel hooi op mijn vork, lange dagen maken, veel reistijd en altijd maar bang zijn dat het niet goed genoeg was. Toen er ook privé nog het een en ander gebeurde ging mijn lichaam op de rem staan. Ik kreeg last van paniekaanvallen en omdat ik van mensen in mijn omgeving verhalen had gehoord over hoe lastig je daarvan af komt, zag ik het even niet meer zitten. .....
Ik dacht dat ik dood ging!! Wat een ellende.
Achteraf gezien heb ik al heel lang last gehad van angst en paniek maar nooit als dusdanig herkent. Ik weet het aan heimwee op vakantie of aan drukte op het werk als ik mij eens niet zo fijn voelde. En het kwam maar af en toe voor dus ach…
Totdat 3 jaar geleden mijn jongste dochter werd geboren. Na een hele zware zwangerschap volgde er een normale bevalling en in eerste instantie een prettige kraamtijd. Totdat ze ziek werd en we in het ziekenhuis belandde. Een spannende tijd brak aan en toen mijn dochter uiteindelijk thuis kwam was mijn energieniveau onder het nulpunt. En zo kwam het dat op een dag, volkomen onverwacht, mijn eerste echte heftige paniekaanval kreeg. Ik dacht dat ik dood ging!! Wat een ellende, hoge hartslag, zweten, volkomen buiten mezelf. .....
Af en toe dacht ik dat ik gek aan het worden was.
Zonder enige aanwijsbare reden was ik bang. Hartkloppingen, duizeligheid, ongelofelijke moeheid, afwezig gevoel, niet kunnen concentreren. Noem het maar op, ik had er last van. Bloed laten onderzoeken – geen resultaat, alles was normaal, hoewel ik dat zelf maar moeilijk kon geloven. Ik voelde me namelijk alles behalve normaal.
Ondertussen ging ik door mijn angstgevoelens steeds meer dingen vermijden. Uitgaan, verjaardagen, interviews voor mijn werk etc. Ik voelde me totaal niet op mijn gemak, bang om duizelig te worden en de controle te verliezen. Vervolgens een psycholoog in de arm genomen, maar ik kan niet zeggen dat ik daar nou veel aan had. Bij dingen die ik niet durfde te doen zei hij steevast dat ‘je het gewoon toch moest doen’. Ja, da’s makkelijk gezegd natuurlijk, maar zo werkt het niet. .....
Cliëntverhalen 11 tot 20 van in totaal 76
verhalen
